Eens danstte ze langs bossen en struiken in het groen.

                                                                  Samen met de vogels en de dieren, maar dat was toen.

                                                              Op een dag speelde ze met de bladeren en zong een lied. 

                      Maar in het bos was iemand die iets anders dan vrolijkheid had in het verschiet

                                         Toverkol, een jaloerse heks, kreeg van het plezier alleen maar jeuk.

                                                                      Daarom openende ze haar armen en riep een spreuk.

                                                                                        Stokstijf stil stond Godin Hedera in een tel.

                                                                          Dat deed haar zeer veel verdriet dat begrijp je wel.

                                                                                                 Dikke tranen rolde over haar wangen.

                                                            Deze tranen werden door de hedera-blaadjes opgevangen.

                                                             De hedera´s hadden zo veel medelij met deze lieve godin.

                       Ze danstten en groeiden langs haar benen en dat gaf de godin weer goede zin.

                                                                           De planten dansen nu voor haar, kijk maar goed.

                                                          Maar jullie kunnen haar ook helpen, ik weet hoe het moet.

                                                                           Dansen, bewegen maakt haar wakker en heel even

                                                                                                                                        Zal ze bewegen.

                                                                                                                                          Probeer maar.